Part of the Large Magellanic Cloud

เมฆมาเจลลันใหญ่ (LMC) เป็นหนึ่งในทัศนียภาพทางดาราศาสตร์ที่น่าตื่นตาตื่นใจที่สุดบนท้องฟ้าซีกโลกใต้ ในฐานะกาแล็กซีบริวารที่ใหญ่ที่สุดของทางช้างเผือก เมฆมาเจลลันใหญ่อยู่ห่างจากเราเพียง 160,000 ปีแสง และอยู่ในอันดับที่สี่ในกลุ่มกาแล็กซีท้องถิ่น (สามอันดับแรกคือกาแล็กซีแอนดรอเมดา กาแล็กซีทางช้างเผือก และกาแล็กซีสามเหลี่ยม) LMC ส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในกลุ่มดาวปลากระโทงแทงบนท้องฟ้าซีกใต้ และบางส่วนขยายไปทางใต้มากขึ้นจนถึงกลุ่มดาวภูเขา หากต้องการชมความงามของ LMC ต้องอยู่ทางใต้ของละติจูด 20° เหนือ หากต้องการเห็น LMC ลอยสูงใกล้จุดเหนือศีรษะ ต้องไปที่บริเวณละติจูด 25° ใต้

ภายใน LMC นอกเหนือจากร่องรอยของแท่งกาแล็กซีและโครงสร้างแขนกังหันแล้ว สิ่งที่น่าหลงใหลที่สุดคงหนีไม่พ้นเนบิวลาทารันทูลา (NGC 2070) ที่ฝังตัวอยู่ภายใน ผ่านกล้องสองตาหรือกล้องโทรทรรศน์ขนาดเล็ก จะเห็นวงแหวนแก๊สสว่างที่แผ่ขยายออกจากเนบิวลาได้อย่างชัดเจน ราวกับแมงมุมยักษ์ตัวหนึ่ง เนบิวลานี้ดูมีขนาดใกล้เคียงกับพระจันทร์เต็มดวง แต่เส้นผ่านศูนย์กลางจริงกลับสูงถึง 1,520 ปีแสง ใหญ่กว่าเนบิวลานายพรานเสียอีก ทั้งยังเป็นบริเวณก่อกำเนิดดาวฤกษ์ที่สำคัญ จนสามารถมองเห็นกระจุกดาว 30 Doradus ที่ใจกลางได้ ในปี ค.ศ. 1987 ซูเปอร์โนวา 1987A ระเบิดขึ้นใกล้กับเนบิวลาทารันทูลา มีความสว่างสูงสุดถึงโชติมาตร 2.8 นับเป็นซูเปอร์โนวาที่สว่างที่สุดที่สามารถมองเห็นได้จากโลกนับตั้งแต่ ค.ศ. 1604 และมองเห็นได้ด้วยตาเปล่านานถึงสิบเดือน